Zoekresultaat: 26 artikelen

x
Jaar 2005 x

    This article is the introduction to this special issue in which the Europeanisation of Dutch polity, politics and policy forms the central focus of attention. The main question we address in this special issue is to what extent the Netherlands has changed under the influence of processes of Europeanisation. This article first discusses the state-of-the-art Europeanisation literature; then it sets out to discuss four problems with this literature. Based on the insights generated by the contributors to this special issue, the authors conclude that for a better understanding of processes of Europeanisation, the EU should no longer be seen as an actor, but rather as an (cluster of) arena(s) in which a variety of actors (member states, EU institutions, interest groups, et cetera) are trying to achieve their political goals.


Sebastiaan Princen
Verbonden aan de Utrechtse School voor Bestuurs- en Organisatiewetenschap van de Universiteit Utrecht Adres: Bijlhouwerstraat 6, 3511 ZC Utrecht, e-mail: s.princen@usg.uu.nl

Kutsal Yesilkagit
Verbonden aan de Utrechtse School voor Bestuurs- en Organisatiewetenschap van de Universiteit Utrecht Adres: Bijlhouwerstraat 6, 3511 ZC Utrecht, e-mail: k.yesilkagit@usg.uu.nl

    Member states must transpose European directives into national rules. This process, however, is not without problems. The Netherlands regularly transposes directives too late. Moreover, very often the content of the national transposition rules does not match the adaptations required by the directives. This article examines whether political resistance or administrative and legal weaknesses cause these problems. The author concludes that problems regarding transposition are caused by a culture of neglect and lack of priority for EU policies. Improving coordination procedures, formal legislative processes, and information facilities will not solve transposition problems as long as the cultural aspect of the problem isn't adequately addressed.


Ellen Mastenbroek
Drs. Ellen Mastenbroek is Assistent in Opleiding bij de departementen Bestuurskunde en Politieke Wetenschap aan de Universiteit Leiden. Adres: Pieter de la Court gebouw, Postbus 9555, 2300 RB Leiden, e-mail: mastenbroek@fsw.leidenuniv.nl
Artikel

Hoe verkoop ik een spoorweg?

De lessen van het privatiseringsstreven bij de Betuweroute, HSL-Zuid en Zuiderzeelijn

Tijdschrift Beleid en Maatschappij, Aflevering 3 2005
Auteurs Joop Koppenjan en Martijn Leijten
SamenvattingAuteursinformatie

    In December 2004, the report of the Dutch Parliamentary Investigation Committee on Infrastructural Projects was published. This committee investigated the budgets overruns of two large rail projects currently under construction in the Netherlands: the Betuwe Line and the High Speed Line (HSL)-South. The committee also looked at how mistakes that were made in the earlier projects had been avoided in the construction of the Zuiderzee Line, a project currently under preparation. The report provides a look inside the struggle of the Dutch national government from the beginning of the 1990s in their public-private partnership (PPP) efforts. In this contribution, we provide an analysis of the motives, approach and results of privatisation of these three projects on the bases of the detailed empirical analysis provided by the Committee. We seek explanations of how privatisation with these three projects evolved and what lessons can be drawn. It appears that practices have so far been far from good and instead of committing to the obligation to apply PPP in every large infrastructural project, the government should first find out how PPP in such projects should actually be carried out.


Joop Koppenjan
Joop Koppenjan is bestuurskundige en als universitair hoofddocent verbonden aan de faculteit Technologie, Bestuur en Management van de Technische Universiteit Delft. Hij doet onderzoek naar besluitvorming en sturing in beleidsnetwerken en publiek private samenwerking bij de totstandkoming en het beheer van publieke infrastructuur. In 2004 was hij als staflid betrokken bij de werkzaamheden van de Tijdelijke Commissie Infrastructuur en deed hij onderzoek naar de privatisering van de Betuweroute. Recente publicaties: Adres: Technische Universiteit Delft, sectie Beleidskunde/Organisatie en Management, Postbus 5015, 2600 GA Delft, e-mail: j.f.m.koppenjan@tbm.tudelft. nl

Martijn Leijten
Martijn Leijten is onderzoeker aan de Faculteit Techniek, Bestuur en Management van de Technische Universiteit Delft. Zijn onderzoek richt zich op organisatie en management van complexe infrastructuurprojecten. Hij maakt deel uit van het onderzoekscentrum Sustainable Urban Areas van de TU Delft. Martijn Leijten was in 2004 betrokken bij het onderzoek van de Tijdelijke Commissie Infrastructuurprojecten van de Tweede Kamer en droeg met name bij aan de reconstructie van de besluitvorming over de Zuiderzeelijn. Recente publicaties: Adres: Technische Universiteit Delft, sectie Beleidskunde/Organisatie en Management, Postbus 5015, 2600 GA Delft, e-mail: m.leijten@tbm.tudelft.nl

    This article poses the question whether the Dutch system of organized interest representation faces a transformation from neo-corporatist mediation to lobbyism similar to Scandinavian countries. Its main claim is that this has so far not been the case, because two essential features of neo-corporatist interest mediation have remained prominent in the Netherlands. First, policies regarding labour conditions continue to be determined within a network of employers' organisations, trade unions, and the government that is essentially closed to outsiders. Second, the system continues to be hierarchical in nature: the government, often below the surface, demonstrates a considerable capacity to steer the participants in its preferred direction. Such a closed network still allows for lobbying the parliament by both network members and outsiders. Lobbying may thus be complementary to closed neo-corporatist networks rather than a substitute. The article offers a research agenda exploring the latter suggestion.


Agnes Akkerman
Agnes Akkerman is als universitair docent verbonden aan de Faculteit der Management Wetenschappen van de Radboud Universiteit Nijmegen. Recente publicaties van haar hand zijn 'Identifying Latent Conflict in Collective Bargaining', Rationality and Society 15(1): 15-43; 'A theory of soft policy implementation in multilevel systems with an application to Dutch social partnership', Acta Politica 39(1): 31-58. Adres: Thomas van Aquinostraat 5, Postbus 9108, 6500 HK Nijmegen,

    This article distinguished between three fundamental processes of collective decision-making as collective production in social systems: (1) persuasion; (2) exchange and (3) coercion. The conditions under which these processes are dominant are described, as well as the type of network that is central to each of the processes. Corporatism and lobbyism appear to be two polarities of collective decision-making. In corporatism interest groups are directly involved in final decision making through formal and informal institutions whereas in lobbyism final decision making is delegated to independent persons. In corporatist decision-making, mutual interests dominate conflicting interests. Thus, a failure of reaching consensus becomes unattractive and consensus is guaranteed through the formal norm of majority decision-making and the informal norm of unanimity. When mutual interests dominate over conflicting interests, lobbyism is reflected by the interactions between lobby activists and civil servants and politicians who share the same position. Ad hoc lobbyism will arise when conflicts of interests dominate and a non-cooperative game exists in which (temporal) coalitions must be built.


Frans N. Stokman
Frans Stokman is als hoogleraar verbonden aan de capaciteitsgroep Sociologie van de Rijksuniversiteit Groningen en het Interuniversitair Centrum voor Sociaal-wetenschappelijke theorievorming en Methodenontwikkeling (ICS). Daarnaast is hij directeur van DECIDE B.V. Recente publicaties van zijn hand zijn: co-editor van The European Union Decides. Cambridge: Cambridge University Press (met Robert Thomson, Christopher Achen en Thomas König, te verschijnen in 2006), co-editor van Winners and Losers in the European Union, Special issue van European Union Politics Vol 5(1) (2004) en 'Frame Dependent Modeling of Influence Processes', in: Andreas Diekmann en Thomas Voss (Red.), Rational-Choice-Theorie in den Sozialwissenschaften. Anwendungen und Probleme. Festschrift für Rolf Ziegler, München: Oldenbourg (pp.113-127). Adres: Grote Rozenstraat 31, 9712 TG Groningen.
Discussie

Doing better, feeling worse

Over de erosie van het overheidsgezag

Tijdschrift Beleid en Maatschappij, Aflevering 4 2005
Auteurs Paul 't Hart
Auteursinformatie

Paul 't Hart
Prof dr. P. 't Hart is verbonden aan de Australian National University in Canberra en de Utrechtse School voor Bestuurs- en Organisatiewetenschappen, Universiteit Utrecht. Correspondentie: p.thart@usg.uu.nl

    Community workers traditionally have a tendency to be very critical towards their own profession. Especially in the 1970s and 1980s, many community workers were afraid that structural conditions would prevent them from fulfilling an emancipatory role or, worse, that they would become part of a system of social control. In the discussion about the profession, the work of philosophers played an important role. In this paper we examine interpretations of two philosophers who were particularly influential among community workers: Foucault and Habermas. We cast doubts about the way in which these philosophers were used to discredit community work and develop an alternative interpretation that does justice to the profession as well as the work of these philosophers.


Jan Willem Duyvendak
Jan Willem Duyvendak (1959), hoogleraar algemene sociologie aan de UvA, is socioloog en filosoof. Duyvendak was tot 2003 directeur van het Verwey-Jonker Instituut in Utrecht. Tot juli 2002 was hij tevens bijzonder hoogleraar 'Samenlevingsopbouw' aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam. Zijn publicaties bestrijken een breed terrein van historische en sociaal-culturele studies. In 1992 promoveerde hij aan de Universiteit van Amsterdam op een proefschrift over nieuwe sociale bewegingen in Frankrijk. Zijn oraties handelden over sociale cohesie en multiculturaliteit (1996) en over de houdbaarheid van veronderstellingen rond individualisering en groepsgedrag (2004). Duyvendak publiceerde o.a. The Power of Politics. New Social Movements in France, Westview Press, Boulder (Co.), 1995; De planning van ontplooiing. Wetenschap, politiek en de maakbare samenleving, Den Haag, SDU, 1999; In het hart van de verzorgingsstaat, het Ministerie van Maatschappelijk Werk en zijn opvolgers (CRM, WVC, VWS), 1952-2002, 2002 (redactie met I. de Haan) en Kiezen voor de kudde. Lichte gemeenschappen en de nieuwe meerderheid, Van Gennep, Amsterdam, 2004 (red. met M. Hurenkamp). Adres: Amsterdamse School voor Sociaal-wetenschappelijk Onderzoek, Universiteit van Amsterdam, Kloveniersburgwal 48, 1012 CX Amsterdam, e-mail: w.g.j.duyvendak@uva.nl

Justus Uitermark
Justus Uitermark (1978), studeerde sociale geografie aan de Universiteit van Amsterdam. Momenteel is hij als promovendus verbonden aan de Amsterdamse School voor Sociaal-Wetenschappelijk Onderzoek. Uitermark heeft ruime ervaring met onderzoek naar achterstandsproblematiek, migrantenorganisaties, stedelijke vernieuwing en stedelijk bestuur. Hij publiceert in Nederlandstalige tijdschriften als Agora, Migrantenstudies, Rooilijn, Ruimte & Planning en het Tijdschrift voor de Sociale Sector. Internationaal publiceerde hij onder andere in Antipode, Belgeo, International Journal of Urban and Regional Research, International Journal of Drug Policy, Journal of Drug Issues, Journal of Housing and the Built Environment, Political Geography, Progress in Human Geography, Space & Polity en Urban Studies. Andere relevante publicaties op dit gebied zijn: De Sociale Controle van Achterstandswijken (Utrecht, KNAG, 2003) en De weg naar sociale insluiting. Over segregatie, spreiding en sociaal kapitaal (RMO-essay met Jan Willem Duyvendak). Adres: Amsterdamse School voor Sociaal-wetenschappelijk Onderzoek, Universiteit van Amsterdam, Kloveniersburgwal 48, 1012 CX Amsterdam, e-mail: j.l.uitermark@uva.nl

A. Drs. Hoekstra
Drs. A. Hoekstra is senior beleidsmedewerker binnen de Rijksoverheid. Dit artikel is op persoonlijke titel geschreven.

R.J. in 't Veld
Prof. dr. R.J. in 't Veld is onedr meer hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam en aan de Open Universiteit Nederland.
Artikel

Never the twain shall meet een oxymoron: Innovatie in het openbaar bestuur

Tijdschrift Bestuurskunde, Aflevering 7/8 2005
Auteurs S. Dr. mr. Zouridis en C.J.A.M. Prof. dr. ir. Termeer
Auteursinformatie

S. Dr. mr. Zouridis
Dr. mr. S. Zouridis is als universitair hoofddocent Bestuurskunde verbonden aan de Universiteit van Tilburg en als directeur Algemene Justitiële Strategie aan het ministerie van Justitie.

C.J.A.M. Prof. dr. ir. Termeer
Prof. dr. ir. C.J.A.M. Termeer is hoogleraar Bestuurskunde aan Wageningen Universiteit en Research Centrum.

M. Dr. Noordegraaf
Dr. M. Noordegraaf is lid van de redactie van Bestuurskunde. Hij is verbonden aan de Utrechtse School voor Bestuurs- en Organisatiewetenschap (USBO) van de Universiteit Utrecht.
Artikel

Evalueren als leerproces

Een nadere kennismaking met de ‘lerende evaluatie’

Tijdschrift Bestuurskunde, Aflevering 6 2005
Auteurs Jurian Edelenbos en Arwin van Buuren
SamenvattingAuteursinformatie

    Evaluatiestudies zijn in het openbaar bestuur aan de orde van de dag. Ze zijn er in alle soorten en maten. Recent wordt nagedacht over ‘lerende’ evaluaties: evaluatiestudies waarbij de nadruk niet zozeer wordt gelegd op het inventariseren van successen en mislukkingen, maar waarbij het vooral gaat om het gezamenlijk door evaluatoren en geëvalueerde te komen tot verbeteringen van het betreffende project. Beoordelen is een element van deze evaluatie, maar daarnaast gaat het er vooral ook om een leerproces te organiseren. Deze evaluatiemethode stelt uiteenlopende eisen aan evaluatoren en genereert veel rolconflicten voor hen. Genoeg reden om bij dit fenomeen stil te staan. Dit artikel wil in de eerste plaats licht werpen op de plaats van de lerende evaluatie te midden van de stortvloed aan wetenschappelijk onderzoek naar evaluatiestudies. Aan de hand van een analyse van een door onszelf uitgevoerd lerend evaluatieproject komen wij tot een nadere plaatsbepaling van de lerende evaluatie. Onze ervaringen kunnen de theorievorming rond de lerende evaluatie, maar ook de praktijk van dergelijke evaluatiestudies verder brengen.


Jurian Edelenbos
Dr. J. Edelenbos en drs. M.W. van Buuren zijn werkzaam bij het Centrum voor Publiek Management van de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Arwin van Buuren
Dr. J. Edelenbos en drs. M.W. van Buuren zijn werkzaam bij het Centrum voor Publiek Management van de Erasmus Universiteit Rotterdam.
Artikel

Krachtig bestuurder of reus op lemen voeten?

Over de strategische positionering van kandidaat gekozen burgemeesters

Tijdschrift Bestuurskunde, Aflevering 5 2005
Auteurs J.H.W. Oostendorp
SamenvattingAuteursinformatie

    In het boek De dynamiek van dualisering worden de rol en positie van de burgemeester bij initiatieven voor vernieuwend gemeentebestuur onderzocht. Een van de conclusies luidt dat niet zozeer formele bevoegdheden bepalend zijn voor de invulling van het ambt, maar dat vooral de wijze waarop hier praktisch inhoud aan wordt gegeven doorslaggevend is. Met het oog op de aanhoudende discussie en onderzoeken naar de toekomstige invulling van het burgemeestersambt is dit een belangrijke constatering. De grootste uitdaging de burgemeesters van de toekomst is dat zij een beeld van zichzelf als ambtdrager uitdragen dat het eigen bestuurshandelen ondersteunt. In dit artikel wordt betoogd dat een burgemeester hierbij veel nut kan ontlenen aan een grondige analyse van typen gemeenten.


J.H.W. Oostendorp
Drs. J.H.W. Oostendorp is werkzaam als organisatieadviseur bij Contain Organisatie Advies bv in Den Haag en is eindredacteur van het boek De dynamiek van dualisering. Rol en positie van de burgemeester bij initiatieven voor vernieuwend gemeentebestuur dat in samenwerking met het Nederlands Genootschap van Burgemeesters (NGB) tot stand is gekomen.
Artikel

Tussen tegenwerping en tegenwerking

Wanneer gaat ambtelijke loyaliteit ten koste van de kwaliteit van beleidsadvies?

Tijdschrift Bestuurskunde, Aflevering 5 2005
Auteurs R. van Wageningen
SamenvattingAuteursinformatie

    Met enige regelmaat trekken politici de loyaliteit van hun ambtenaren in twijfel. Een voorbeeld is de aanvaring van minister Donner van Justitie met twee gevangenisdirecteuren vorig jaar. Los van de vraag of de loyaliteit onder ambtenaren daadwerkelijk in het geding is, dringt zich een andere vraag op. Zijn bestuurders wel gebaat bij vergaande ambtelijke loyaliteit? In dit artikel wordt deze tweede vraag toegespitst op beleidsadviseurs. Bij dit type ambtenaren blijkt sprake te zijn van een spanningsveld tussen de ambtelijke loyaliteit enerzijds en de kwaliteit van de beleidsadvisering anderzijds. Komen zij in een loyaliteitsconflict terecht, dan hebben ze, zo zal ik uiteenzetten, drie opties. Maar beter is het dat zij voorkomen in een dergelijke situatie terecht te komen. Daarom wordt aan het slot van dit artikel betoogd hoe zij met dit spanningsveld zouden moeten omgegaan.


R. van Wageningen
Drs. R. van Wageningen is als beleidsadviseur werkzaam bij de Bestuursdienst van de gemeente Rotterdam.
Artikel

De maakbaarheid van het publieke domein

Over de impact van taakreallocaties tussen overheid, markt en middenveld

Tijdschrift Bestuurskunde, Aflevering 5 2005
Auteurs P.L. Hupe
SamenvattingAuteursinformatie

    Op verschillende manieren en om uiteenlopende redenen zijn in de afgelopen vijfentwintig jaar in Nederland pogingen ondernomen de taak en rol van de (rijks)overheid te verlichten. Privatisering is daarvan een voorbeeld. Aan analytische handreikingen ter ondersteuning van beslissingen over taakreallocaties binnen het publiek domein ontbreekt het niet. Daarentegen evenwel is nog betrekkelijk weinig systematisch onderzoek verricht naar de effecten van die reallocaties. Voorzover resultaten van dergelijk onderzoek voorhanden zijn, zijn de oordelen gemengd; niet uitsluitend blijkt van baten sprake. Dit nu lijkt in het bijzonder samen te hangen met de taaiheid van instituties en de logica van het politieke proces. Anders dan de universele roep om ‘de markt’ doet geloven, is er geen ‘one best solution’.


P.L. Hupe
Dr. Peter L. Hupe is bestuurskundige en politicoloog. Hij is verbonden aan de Opleiding Bestuurskunde van de Erasmus Universiteit Rotterdam.
Artikel

Verouderde vernieuwing?

Hoe een ‘Andere Overheid’ echt ‘anders’ kan zijn

Tijdschrift Bestuurskunde, Aflevering 4 2005
Auteurs Mirko Noordegraaf en Martijn van der Meulen
SamenvattingAuteursinformatie

    Het kabinet-Balkenende II streeft met het actieprogramma ‘Andere Overheid’ naar een overheid die: terughoudender is in wat ze regelt, een groter beroep doet op maatschappelijke krachten, zich concentreert op een aantal kerntaken en hoogwaardige prestaties levert. Centraal staat de herbezinning op de inrichting en werking van de (rijks)overheid en op de verhouding tussen de overheid en de samenleving, die consequent ‘civil society’ wordt genoemd. Met behulp van vier actielijnen, die bijna zeventig initiatieven omvatten, wordt geprobeerd de overheid te veranderen. De ambities van het programma en de vele initiatieven rechtvaardigen bestuurswetenschappelijke aandacht. Wat is het ‘andere’ van ‘Andere Overheid’? Is dat echt anders - en beter? Zo niet, hoe zou een echt ‘andere’ overheid eruit kunnen zien? Dergelijke vragen, zo zal blijken, worden terecht gesteld. Vooral in organisatietheoretisch opzicht kent het programma relatief klassieke oriëntaties die niet alleen niet om een echt andere overheid gaan, maar ook tekortschieten om overheidsorganisaties zinvol te verbinden met complexe maatschappelijke contexten en praktijken.


Mirko Noordegraaf
Dr. Mirko Noordegraaf en drs. Martijn van der Meulen zijn als bestuurswetenschappers verbonden aan de Utrechtste School voor Bestuurs- en Organisatiewetenschap (USBO), Universiteit Utrecht. De auteurs danken Hans Leeflang (plaatsvervangend directeur-generaal Programma Andere Overheid) voor zijn commentaar op een eerdere versie van dit artikel. De inhoud van het artikel komt vanzelfsprekend voor rekening van de auteurs.

Martijn van der Meulen
Dr. Mirko Noordegraaf en drs. Martijn van der Meulen zijn als bestuurswetenschappers verbonden aan de Utrechtste School voor Bestuurs- en Organisatiewetenschap (USBO), Universiteit Utrecht. De auteurs danken Hans Leeflang (plaatsvervangend directeur-generaal Programma Andere Overheid) voor zijn commentaar op een eerdere versie van dit artikel. De inhoud van het artikel komt vanzelfsprekend voor rekening van de auteurs.
Artikel

Integratie

Effecten van integratiebewegingen in de gezondheidszorg

Tijdschrift Bestuurskunde, Aflevering 4 2005
Auteurs Annemiek Stoopendaal
SamenvattingAuteursinformatie

    In de gezondheidszorg wordt volop geïntegreerd. Zorg wordt integrale zorg, managers werken met integraal management en ziekenhuizen zijn geïntegreerde bedrijven. Het ontstaan van deze ‘integratiebeweging’ is te beschouwen als het antwoord op de gepercipieerde fragmentatie van de zorg. Integratie heeft het doel de afstanden tussen de verschillende onderdelen van de zorg te minimaliseren, de zorg tot één geheel te maken. Maar integratie als universele, ‘integrale’ oplossing voor alle problemen in de gezondheidszorg lijkt geen gedegen analyse van de problemen te bewerkstelligen. Daarnaast is het de vraag of de remedie de kwalen werkelijk verhelpt. Integratie blijkt niet altijd het gewenste effect op te leveren. Analyse van de afstand waarvoor integratie als middel wordt ingezet en analyse van de effecten van integratie zijn noodzakelijk om te leren omgaan met afstand.


Annemiek Stoopendaal
Drs. Annemiek Stoopendaal is organisatieantropoloog en werkt als onderzoeker bij het instituut voor Beleid en Management van de Erasmus Universiteit, Rotterdam. Zij dankt prof. dr. Pauline L. Meurs, dr. Mirko Noordegraaf en de redactie van Bestuurskunde voor hun commentaar op voorgaande versies van dit artikel.
Artikel

Morele verwarring in het openbaar bestuur

Het belang van expliciete aandacht voor waarden binnen overheidsorganisaties

Tijdschrift Bestuurskunde, Aflevering 3 2005
Auteurs Zeger van der Wal
SamenvattingAuteursinformatie

    Verschillende ontwikkelingen in het laatste decennium, zoals de vervaging van de reeds troebele scheidslijnen tussen de publieke en private sector en de introductie van bedrijfsmatige principes in overheidsorganisaties, vergroten de behoefte onder academici, bestuurders en politici aan heldere morele scheidslijnen en richtlijnen. Deze ontwikkelingen echter bemoeilijken nu juist een dergelijke verheldering. In dit artikel worden de genoemde ontwikkelingen beschreven en hun invloed op het denken over ambtelijke waarden geanalyseerd. Met behulp van twee cases wordt de morele verwarring in het openbaar bestuur zichtbaar gemaakt. Tevens worden suggesties gedaan voor een heldere publieke waardeset en verder onderzoek naar waarden.1


Zeger van der Wal
Drs. Zeger van der Wal is werkzaam bij de onderzoeksgroep Integriteit van Bestuur aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij werkt aan een proefschrift over de verschillen en overeenkomsten tussen de waarden in publieke en private organisaties, en mogelijke problemen die ontstaan bij waardevermenging.
Artikel

Caleidoscooporganisaties

Culturele aspecten van hybriditeit in organisaties

Tijdschrift Bestuurskunde, Aflevering 3 2005
Auteurs Philip Karré
SamenvattingAuteursinformatie

    De erosie van de klassieke dichotomie tussen publiek en privaat heeft tot het ontstaan van een groot aantal hybride organisaties eleid. Deze combineren de culturen van staat en markt. De meningen over deze ontwikkeling zijn verdeeld. Het Nederlandse debat over hybride organisaties is gepolariseerd. Aan de ene kant van het spectrum wordt vooral aandacht gevraagd voor de negatieve neveneffecten van hybriditeit. Maar er is ook een benadering die nadruk legt op het ontstaan van synergie door hybriditeit. Beide benaderingen zijn vooral normatief gekleurd en nog weinig systematisch empirisch onderbouwd. In dit artikel ligt de nadruk op de culturele hybriditeit.


Philip Karré
Mag. Phil. P.M. Karré (karre@nsob.nl) werkt bij de Nederlandse School voor Openbaar Bestuur te Den Haag aan een promotieonderzoek naar hybride organisaties.1

    Er bestaan duidelijke parallellen tussen de begrippen hybriditeit en netwerken en de daaraan gerelateerde discussies. Beide hebben betrekking op de fenomenen differentiatie en integratie, waarin ze in zekere zin elkaars spiegelbeeld zijn. In deze bijdrage wordt betoogd dat zowel de analyse van hybriditeit vanuit een netwerkperspectief als de analyse van netwerken vanuit een hybriditeitsperspectief interessante inzichten oplevert. Beide perspectieven zijn samen noodzakelijk om een gegronde analyse te maken van een hybride publiek bestel.


Patrick Kenis
Prof. dr. P. Kenis is hoogleraar Beleids- en Organisatiewetenschappen aan de Universiteit van Tilburg.
Toont 1 - 20 van 26 gevonden teksten
« 1
U kunt door de volledige tekst zoeken naar alle artikelen door uw zoekterm in het zoekveld in te vullen. Als u op de knop 'Zoek' heeft geklikt komt u op de zoekresultatenpagina met filters, die u helpen om snel bij het door u gezochte artikel te komen. Er zijn op dit moment twee filters: rubriek en jaar.